Vitamine B13 (orotinezuur), waarvan het belangrijkste gebruik zich in de geneeskunde bevindt

Vitamine B13 (orotinezuur) en zijn derivaten worden veel gebruikt in de geneeskunde. Het is een goed levermedicijn tegen geelzucht, leveraandoeningen, leververvetting en acute en chronische hepatitis. In binnen- en buitenland zijn serialisatiemedicijnen op basis van orotinezuur ontwikkeld, zoals wei-nitraat en aminozuren uit wei. De meest veelbelovende medicijnen op de markt zijn orotinezuur met een 5-amino-imidazol-4-A-amidezout bij 90 °C, wei-ammoniak-ethylamide (orazamide). Orotinezuur kan worden gebruikt bij de behandeling van diverse leveraandoeningen. De farmacologische effecten ervan op eiwitsynthese en hematopoëtische functie zijn in het buitenland het primaire medicijn voor de behandeling van leveraandoeningen. Naast purine wordt het gebruikt om de ontwikkeling van kinderen te bevorderen. Andere orotinezuurderivaten hebben ook een positief effect op het hart. Sommige hebben ook een significant effect. Geneesmiddelen met weizuur worden aanbevolen vanwege hun goede werkzaamheid, bijwerkingen, geen stimulatie van de nieren, in vivo lage residu- en accumulatieniveaus en aandacht. Orootzuur is de afgelopen jaren ontwikkeld voor de synthese van nucleïnezuren, aangezien nucleïnezuur de belangrijkste levensstof is. De studie van eiwitbiosynthese en menselijke genetica is van groot belang. Nu zijn er grondstoffen ontwikkeld voor de productie van nucleïnezuren in gezondheidsvoeding en -medicijnen. Deze kunnen de stofwisseling van vele levensvormen beïnvloeden en controleren, en hebben een significant effect op het vertragen van menselijke veroudering.